Ik begrijp deze reactie volkomen. Het is echter niet wat je kinderen nodig hebben. Kinderen hebben meer behoefte aan duidelijkheid dan aan medelijden. Bovendien voelen kinderen feilloos aan dat er iets ‘niet pluis’ is en gaan dan hun eigen verhaal maken, dat wil je zeker niet.

Maar HOE ga je dan om met dit gevoel van medelijden en hoe kun je kinderen vanaf het begin af aan duidelijkheid geven over de veranderingen in de toekomst?

Mijn advies is om het gesprek waarin je de scheiding met de kinderen bespreekt zorgvuldig voor te bereiden. We noemen dit gesprek het paraplugesprek. Ik geef je graag mijn zeven tips.

Zeven tips

Tip 1. Voer het gesprek over de scheiding altijd samen met de andere ouder en de kinderen.

Tip 2. Neem de tijd voor het gesprek en kies een rustige en vertrouwde omgeving.

Tip 3. Kies het moment en tijdstip zorgvuldig uit zodat je jouw kinderen de ruimte kan geven voor een eerste en tweede reactie. Geef gelegenheid tot het stellen van vragen. Doe het niet vlak voor school, naar bed gaan of de voetbal, zodat ze niet meteen hoeven door te schakelen.

Tip 4. Als ouders ben je samen verantwoordelijk voor de scheiding, geef elkaar dus nooit de schuld.

Tip 5. Zorg ervoor dat kinderen de ruimte voelen om emoties te mogen hebben en deze ook te mogen tonen.

Tip 6. Beloof niets wat je niet waar kunt maken. Leg uit dat jullie nog niet precies weten hoe de toekomst eruit gaat zien maar dat je ze erbij zal betrekken en ze informatie geeft.

Tip 7. Spreek de kinderen aan in hun taal, passend bij hun leeftijd. Vraag ook eens naar eigen ervaringen met scheiden in hun omgeving van bv vriendjes of vriendinnen. Dit is mogelijk hun referentiekader.